Καλοκαιρινή Εκστρατεία 2016

Ο Καρί, ο ελέφας, ήταν πολύ μικρός, πέντε μηνών, όταν ο πατέρας μού τον έδωσε για να τον αναθρέψω. Εγώ ήμουν εννέα χρονών∙ σηκωνόμουν στις μύτες των ποδιών κι ίσα-ίσα που έφτανα να του χαϊδέψω τη ράχη. Πέρασαν δυο χρόνια και μου φαινόταν πως το ανάστημά του έμενε πάντα το ίδιο. Μεγαλώναμε, βλέπετε, μαζί και […]

Κάθε νύχτα, κοίταζε ο Γαλιλαίος μέσα από το τηλεσκόπιό του και σημείωνε κάθε τι που παρατηρούσε. Ύστερα, δημοσίευσε τις παρατηρήσεις του σ’ ένα βιβλίο που το ονόμασε Ο Αγγελιοφόρος των Αστεριών. «Είναι όμορφο πράγμα και χορταστικό για τα μάτια ν’ αντικρύζεις το σώμα του φεγγαριού… Το φεγγάρι δεν είναι ντυμένο με μια λεία, στιλπνή επιφάνεια, […]

Σήμερα στις βιβλιοθήκες τα παιδιά στέλνουν κάρτ ποστάλ στο πλαίσιο της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας 2016. Ένας συνταξιούχος υπάλληλος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, συλλέγει καρτ ποστάλ από όλον τον κόσμο στις οποίες απεικονίζεται το Βαλλιάνειο κτήριο. Σε αυτήν την καρτ ποστάλ του 1903 διακρίνεται, δεξιά, η ξύλινη γέφυρα που κατασκευάστηκε για την μεταφορά […]

O Αλεξάντερ Κάλντερ (1898 – 1976) αφηγείται: Το 1906, σε ηλικία 8 ετών, οι γονείς μου μού χάρισαν τα πρώτα μου εργαλεία και μου παραχώρησαν το υπόγειο του σπιτιού μας για εργαστήριο. Οι γονείς μου με υποστήριζαν να φτιάχνω πράγματα μόνος μου. Όταν ήμουν παιδί, είχα πολλά παιχνίδια, που ποτέ όμως δεν με ικανοποιούσαν. Πάντα […]

Ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο ανάγνωσης στην Ελλάδα του 1950. Η πρώτη παιδική βιβλιοθήκη άνοιξε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’70. Μέχρι τότε ήταν ένα συνηθισμένο θέαμα παρέες παιδιών να σκύβουν πάνω από ένα περιοδικό με ανυπόμονο βλέμμα, περιμένοντας τον κάτοχο του περιοδικού να γυρίσει τη σελίδα για να διαβάσουν τη συνέχεια της ιστορίας.

Τρίγωνα σκαληνά, ισόπλευρα, ισοσκελή, ορθογώνια, τα τρίγωνα στην καθημερινή μας ζωή.

Πολλοί άνθρωποι στη Μεσόγειο ακόμη και σήμερα πιστεύουν στη δύναμη του μπλε να απομακρύνει το κακό και γι’' αυτό κρεμούν στα σπίτια τους ή φορούν ένα μπλε μάτι.

Και θέλοντας να μετρήσω με τα δάχτυλα τους δίκαιους, ασήκωσα από το φιλιατρό το χέρι μου το ζερβί, και κοιτώντας τα δάχτυλα του δεξιού είπα: Τάχα να είναι πολλά; Και αρχίνησα και εσύγκρενα τον αριθμό των δικαίων οπού εγνώριζα, με αυτά τα πέντε δάχτυλα, και βρίσκοντας πως ετούτα επερισσεύανε, ελιγόστεψα το δάχτυλο το λιανό, κρύβοντάς […]

Υπάρχουν φύλλα στρογγυλά, φύλλα μακρουλά, φύλλα που μοιάζουν με λόγχες, φύλλα που μοιάζουν με παλάμη, φύλλα μικρά και φύλλα μεγάλα, φύλλα πριονωτά ή οδοντωτά, φύλλα αγκαθωτά, φύλλα σε σχήμα καρδιάς. Φύλλα σε διάφορες αποχρώσεις του πράσινου, φύλλα κίτρινα και κόκκινα.

Κάπου μέσα σε πολλές πόλεις και χωριά υπάρχει ένα βέλος που δείχνει την κατεύθυνση όπου βρίσκεται η βιβλιοθήκη. Αξίζει να βγει κανείς από την καθημερινή διαδρομή του και να το ακολουθήσει. Φωτογραφία: Κατερίνα Καλούδη, από την έκδοση Παιδικές Βιβλιοθήκες στην Ελλάδα, Κέντρο Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, 1992

Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς την αρχιτεκτονική, να λατρεύουμε τους θεούς μας χωρίς την αρχιτεκτονική αλλά δεν μπορούμε να θυμόμαστε χωρίς αυτήν. Πόσο ψυχρή είναι η Ιστορία, πόσο άψυχες είναι οι εικόνες σε σύγκριση με την Ιστορία που γράφει το ζωντανό έθνος και κρατούν “ζωντανή” τα άφθαρτα, τα αδιάφθορα μάρμαρα! Πόσες σελίδες αμφίβολων αρχείων δεν θα […]

"Μια μέρα, που ήταν καθισμένη πλάι σε μια δροσοπηγή, όπου πήγαινε συχνά κι έκλαιγε τη θλιβερή της μοίρα, της ήρθε να καθρεφτιστεί στο νερό, και η φοβερή γαϊδουρόγουνα, που τη σκέπαζε από το κεφάλι ως τα πόδια, την τρόμαξε. Ντράπηκε που ήταν σε τέτοια κατάσταση, έπλυνε το πρόσωπό της και τα χέρια της, που έγιναν […]

Μεταμφιεσμένος εξερευνητής έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο. Η εξερεύνηση αρχίζει στη βιβλιοθήκη. 

Ο Ρουμπής ο κουμπής ο ρουμποκομπολογης, επήγε να ρουμπέψει να κουμπέψει, να ρουμποκομπολογεύσει, και τον πιάσαν οι ρουμπήτες οι κουμπήτες, οι ρουμποκομπολογήτες και του κόψαν τα ρουμπιά του τα κουμπιά του, τα ρομποκομπολογά του. Γιατί Ρουμπή κουμπή πήγες να ρουμπέψεις να κουμπέψεις να ρουμποκομπολογεψεις και σε πιάσαν οι ρουμπήτες οι κουμπήτες, οι ρουμποκομπολογήτες και σου […]

"Πήγαν σ’ ένα δάσος πολύ πυκνό όπου, δέκα βήματα πιο πέρα, δεν έβλεπε ο ένας τον άλλο. Ο ξυλοκόπος άρχισε να κόβει ξύλα και τα παιδιά του να μαζεύουν φρύγανα να φτιάξουμε δεμάτια. Ο πατέρας κι η μητέρα, όταν τα είδαν απορροφημένα στη δουλειά τους, απομακρύνθηκαν λιγάκι κι ύστερα έφυγαν από ένα κρυφό μονοπάτι. Όταν […]

Στη συλλογή της Εθνικής Βιβλιοθήκης βρίσκεται αυτό το βιβλίο φαρμακολογίας που τυπώθηκε στη Μπολόνια το 1761. Ο κάτοχός του τοποθέτησε αποξηραμένα δείγματα από κάποια φυτά στις σελίδες που περιγράφονται στο βιβλίο, ώστε να έχει την εικόνα του κάθε φυτού στο οποίο γίνεται αναφορά. Είναι εντυπωσιακά τα χρώματα που έχουν διατηρήσει τα αποξηραμένα φυτά. Με αυτό […]

Κολοκοτρώνα! Κολοκοτρώνα! Έτσι λέγανε τα τουρκάκια, στα βάθη της Ασίας∙ και το αίμα τους πάγωνε. Η φαντασία τους έπλαθε τεράστιο γίγαντα με τρία μάτια. Το μεσανό, πελώριο, απάνω από τη μύτη, στο κούτελο. Τον θέλανε τριχωτό σαν αρκούδα με φοβερά δόντια κάπρου γυριστά, κοφτερά σα χατζάρια. Και πώς τον φτιάσανε οι Ευρωπαίοι; Μεγαλοκέφαλο, μας τον […]

«Αποκάτου από το μοναστήρι της Παναγιάς στο Άργος είναι ένας τόπος που λέγεται τ’ αλώνι του Σύριγγα∙ εκεί κάποιος αλώνιζε ανήμερα της αγιά Μαρίνας. Όσοι περνούσαν από κει του έλεγαν να μην το κάνει αυτό, γιατί δεν θα του βγει σε καλό∙ γιατί της αγιά Μαρίνας είναι μεγάλη γιορτή. Εκείνος όμως όχι μόνο δεν τους […]

Το 1998 η Λίντα Χούπερ, διευθύντρια στο Γυμνάσιο του Whitwell στο Τέννεσυ ζήτησε από τον υποδιευθυντή Ντέηβιντ Σμιθ να οργανώσει ένα απογευματινό πρόγραμμα στο σχολείο με θέμα την ανεκτικότητα. το Φθινόπωρο του ίδιου χρόνου ξεκίνησε στο σχολείο ένα πρόγραμμα για το ολοκαύτωμα. Σύντομα οι μαθητές ενθουσιάστηκαν και σκέφτηκαν να συλλέξουν ένα αντικείμενο που θα αντιπροσώπευε […]

Επιστολή του Λόρδου Βύρωνα από το αρχείο του Greek Committee, η οποία δωρήθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών το 1933. Όπως δείχνουν τα τσακίσματα, η ίδια η επιστολή αποτελούσε φάκελο σφραγισμένο με βουλοκέρι.

Ένα πρωί πρωί ετρυγούσαμε τα πεπόνια στο χωράφι. Έξαφνα βλέπ’ ένα διαβάτη που περνούσε. Δεν τον αφήνει να πάγη στην δουλειά του, μόνο τρέχει στην φράκτη. – Ώρα καλή, θειέ! – Πολλά τα έτη, κυρά! – Από την Ευρώπη έρχεσαι; – Όχι, κυρά, από το χωριό μου. Και πού είν’ αυτή η Ευρώπη; – Να, […]

Υπάρχει ένα νησί απόμακρο, η Ωγυγία, καταμεσής στο πέλαγος …Γύρω από τη σπηλιά θρασομανούσε δάσος με λέυκες, σκλήθρες, κυπαρίσσια μυριστά. Πουλιά με τα φτερά τους τεντωμένα, τώρα πάνω στους κλώνους κούρνιαζαν: γεράκια, κουκουβάγιες και μακρύγλωσσες θαλασσινές κουρούνες, που ξόδεψαν τη μέρα τους στη θάλασσα. Κι εκεί μπροστά να περιβάλλει τη βαθιά σπηλιά μια νιούτσικη και […]

Mια εντυπωσιακή μηχανή, στα "εξαρτήματα" της οποίας συμπεριλαμβάνονται και άνθρωποι. Ήταν πιεστήριο για εκτύπωση εφημερίδων, είχε δέκα κυλίνδρους, ζύγιζε 20 τόνους περίπου, έκανε περίπου 2000 περιστροφές την ώρα και τύπωνε (από τη μία όψη) 15-24.000 φύλλα (την ώρα). Tο μοντέλο αυτό κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1850 στη Νέα Υόρκη. Karl Faulmann, Illustrierte Geschichte […]

Tα παιδία έτρεξαν πηδώντα χαριέντως, ως οικόσιτα ερίφια, και τέλος η συνοδία έφθασεν εις την Δραγασιάν. Eκεί πλησίον της καλύβης του αγροφύλακος, ήτο το κτήμα της οικογενείας της Mατής, εκ πολλών δεκάδων στρεμμάτων, άμπελος και ελαιών μετά κήπου. Ήτο τοιχογυρισμένον όλον, είχε και καλύβι, οικίσκον εξοχικόν, καλώς διατηρούμενον, όστις συνήθως εχρησίμευεν εις απόθεσιν ελαιών, σύκων, […]

ΒΙΒΛΙΟΝ. Αποτέλεσμα νοός γεγραμμένον εις πολλά φύλλα, και ή χειρόγραφον, ή τυπωμένον διαδιδόμενον εις τον κόσμον προς διδασκαλίαν, ή και μόνον δια περιέργειαν, και τέρψιν των αναγνωστών. Ότι εις αμφότερα ταύτα, διδασκαλίαν δηλαδή και ηδονήν υπερβαίνουν τα βιβλία τ’ άλλα μέσα, αποδυκνύεται τρανώτατα από τον φωτισμόν των ανθρώπων μετά την εύρεσιν της Τυπογραφίας, ή οποία […]

Ένα από τα μικροσκοπικά βιβλία που βρίσκονται στη συλλογή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό Ωρολόγιον που τυπώθηκε στη Βενετία το 1684, το οποίο επειδή ήταν μικρό σε μέγεθος ονομάστηκε από τον εκδότη του Ωρολογόπουλον. Ωρολογόπουλον, Νεωστί μετατυπωθέν και μετ’ επιμελείας διορθωθέν παρά Νικολάω Πετζάνα, αχπδ΄

Τα «μανταλάκια» στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος χρησιμεύουν για να πιάνουν τις σελίδες ενός βιβλίου έτσι ώστε να είναι πιο εύκολη η φωτογράφηση και ψηφιοποίησή του.

«Είσαι καλεσμένος στο Βουνό των Ξωτικών απόψε. Περιμένουμε διαπρεπείς ξένους, τους Καλικάντζαρους του Βορρά, και η Μεγαλειότητά του ο Βασιλιάς των Ξωτικών θα τους υποδεχτεί αυτοπροσώπως. Στη μεγάλη δεξίωση μπορούν να έρθουν όλοι∙ ακόμη και άνθρωποι, αρκεί να μπορούν να παραμιλάνε στον ύπνο τους ή να ’χουν κάτι, έστω τόσο δα, κοινό μ’ εμάς. Αλλά […]

Το σπίτι δε βιώνεται μόνο μέρα με την ημέρα πάνω στο νήμα μιας ιστορίας, μεσ’ από την εξιστόρηση της δικής μας ιστορίας. Μέσα από τα όνειρα, τα διάφορα σπίτια που κατοικήσαμε τρυπώνουνε κι αυτά μέσα σ’ αυτό, φύλακες θησαυρών από περασμένες ημέρες. Όταν, μέσα στο νέο σπίτι, ξαναγυρίζουν οι αναμνήσεις των παλαιών μας σπιτιών, μας […]

Μια μέρα του Μαγιού, που ήταν γεμάτα τα χωράφια από λουλούδια και τα δέντρα όλα άνοιγαν τα φύλλα, εμπήκεν η κόρη σ’ ένα χωράφι κι αντί να μαζεύει χόρτα, εμάζευε παπαρούνες! Είχε και μια βελόνα και τις έραβε στο φουστάνι της. Εκεί που στολίστηκε, μάτια μου, από πάνω ως κάτω, επέρασαν οι τρεις Μοίρες και […]